شعری طنز از

آقای علی جعفری عزیز:

دل میرود ز دستم صاحب دلالنخدارا

استاد! شاعرم من ،با شاعران مدارا

خونم به شیشه کردی با جزوه های مشکل

پتریگویید هومولوس! کونکا کنار کونکا

هی گیجمان نمودی ،از بس که چرخه گفتی

اکسید کرده شعرم، هر دوست و آشنارا

معده ورم نموده،سیستیک گشته فیبروز

یک سنگ به پای لنگم! یک سنگ درون صفرا

هوش از سرم پریده! جان بر لبم رسیده

هر شب درون خوابم، ترسیده ام ز فردا

با یک زبان ساده،یا امتحان ساده

فردا تفقدی کن درویش بینوارا

یا ایهاالدکاتر!!! در این شب مبارک

همراه من بگویید ،آمین این دعارا

استاد مهربانم!! گیو می پلییز! نمره

ارحم علی التلامیذ ،سهلأ لنا حسابا

مشروط میشوم من ،این ترم هم دوباره

ای شیخ پاک دامن معذور دار مارا

علی جعفری بیرجند