وجیهه نوزادی
شعری با گویش بیرجندی از خانم وجیهه نوزادی
مُو از باغِ شما توتِ نِمأیُم
اَ خَربُزَن شما کوتِ نِمَأیُم
فقط یَه قُرتوکِ اُویِ اگر دِن
وگرنه از شما قوتِ نِمأیُم
اَگر چَه دِل مُو بَد اَتِش گرفته
ولی نِه از شما فوتِ نِمأیُم
شما پُف مُکُنِی بَتَر مِشوم مُو
مُو بادِ گرمِ برهوتِ نِمأیُم
چِکارَ که چِنی وَر سَرسِلُتَی
تو پَس نِفتِک موُ کمپوتِ نِمأیُم
تو خُو داور مِشی سوتِ مِدی مُو
شما داور مُو خُو سوتِ نِمأیُم
پِشِ پایِ شما افتأده دل مُو
تو خُو شوتی، مُو خُو شوتِ نِمأیُم
مُو تِیران رفته یُم مُو ر خُب نِگا کُو
تویِ بدبختِ کَلهوتِ نِمأیُم
چِطو گویُم که مُو بیرجندی ومُو
همه جا ر مأیُوم ای لوتِ نِمأیُم
وجیهه نوزادی
+ نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم اسفند ۱۳۹۷ ساعت 19:49 توسط فهیم بخشی
|
لطفا در تکمیل لیست شاعران خراسان جنوبی ما را یاری فرمایید